ترانکسامیک اسید در درمان‌های پزشکی برای کاهش لک و هایپرپیگمنتیشن استفاده می‌شود. این ترکیب معمولاً به‌صورت میکرونیدلینگ پس از لیزر یا لایه‌برداری به کار می‌رود.

گلوکونولاکتون در درمان‌های پزشکی برای لایه‌برداری‌های سطحی، متوسط یا عمیق، بسته به دوز آن، استفاده می‌شود. در غلظت کمتر از ۷٪، پیش از میکرونیدلینگ و به‌صورت موضعی، به‌عنوان آنتی‌اکسیدان قوی، مرطوب‌کننده و تقویت‌کننده پروکلاژن به کار می‌رود.

دیوئیک اسید در درمان‌های موضعی برای کاهش هایپرپیگمنتیشن، از جمله لک و ملاسما، استفاده می‌شود و می‌تواند به‌عنوان جایگزین یا در کنار هیدروکینون، که یک داروی تجویزی است، به کار رود.

رتینول در پزشکی برای درمان چین‌وچروک‌های عمودی لب بالا، معروف به «بارکد»، استفاده می‌شود. پزشکان معمولاً آن را در ترکیب با مواد دیگر به کار می‌برند تا وضعیت پوست بهبود یابد.

گلیکولیک اسید به دلیل ساختار مولکولی کوچک، به‌طور گسترده در لایه‌برداری‌های حرفه‌ای استفاده می‌شود. این ترکیب با نفوذ به اپیدرم، به حذف سلول‌های مرده و بازسازی سلولی کمک می‌کند و دارای اثرات مرطوب‌کننده، ضدلک و تقویت‌کننده کلاژن و الاستین است.

نیاسینامید معمولاً به‌صورت موضعی و در کنار نور LED برای مقابله با افتادگی زودرس پوست و لک استفاده می‌شود و خاصیت آنتی‌اکسیدانی قوی دارد.

هیالورونیک اسید در روش‌های پزشکی-زیبایی برای پر کردن چین‌وچروک‌ها، افزایش حجم لب‌ها، فرم‌دهی خطوط صورت و بازیابی حجم از دست‌رفته استفاده می‌شود.